Category Archive: ღამის ბოდვა…

,,წიგნი, ყრდით (არ) ფასობს?!”

ვფიქრობ აჟიოტაჟი, სტიგ ლარსონის და მისი ტრილოგიის პირველი ნაწილის -,,გოგონა დრაკონის ტატუთი” გარშემო ჩაწყნარდა. თბილისის კიდევ ერთი კაპრიზი. ჯერ პარფიუმერმა გადაუარა, მერე პაულო კოელიომ, მერე ბეკბედერმა და წინ კიდევ რამდენი გველის კაცმა არ… Continue reading

ნიღაბი VS ,,მე” / Draft-იდან ყურით მოთრეული პოსტი…

მგონი ნელ ნელა ვხვდები, რატომ იწერებოდა ყველა გენიალური სიმღერა, პროზა თუ პოეზია არაფხიზელ მდგომარეობაში 🙂 არა, გენიალურობაზე პრეტენზია არ მაქვს (ვიტყუები და თავმდაბლობ ერთად,რა ბანალურია), უბრალოდ იმის აღნიშვნა მინდოდა, რომ მგონი ვხვდებითქო 🙂… Continue reading

(არ)შემდგარი ისტორია…

სასიამოვნო სიგრილემ, წვიმის შხაპუნა ხმამ და მის სხეულზე უმცირეს ნაწილაკებად დაშლილმა წვიმის თბილმა წვეთებმა გააღვიძა… კანის ყველა უჯრედი გამალებით სუნთქვდა და ღამის სიგრილეს ისრუტავდა… ფილტვებმაც იგრძნეს მძიმე ჰაერი მსუბუქად ქცეულიყო  და გამალებით ითვისებდნენ… Continue reading

უსათაუროდ… ანუ როგორც გენებოთ…

ოთახში ბნელა… ვზივარ სარკესთან და ყურადღებით ვაკვირდები საკუთარ ანარეკლს… რამდენი რამე შეცვლილა… როგორ შევცვლილვარ თითქოს სხვა ადამიანი მიყურებს სარკიდან… ღამეს ბევრი მოგონება და სევდა მოაქვს…ვუყურებ ძველ სურათებს და თვალში მხვდება აშკარა სხვაობა… რატომ… Continue reading