Category Archive: ემოცია

ფანტომური ბედნიერება

გრილ მეტლახზე რაღაც გატყდა… ალბათ მარტივ მამრავლებადაც დაიშალა… სავარაუდოდ დილის შენეულ რიტუალს გადიხარ… საუზმედ წოდებულ ყავის მზადებაში, ფეხშიშველი, ცეკვა-ცეკვით დატანტალებ სამზარეულოში… ბავშვივით ლაღსა და მხიარულს უდარდელობის არანორმალური ელფერი დაგკრავს… ჩუმად მიყვარს ყურება შენი…… Continue reading

ჩემი და ჩემთვის…

ისე მოხდა, რომ მე იმ ადამიანთა რიცხვა არ ვეკუთნი რომლებშიც პოეზია აღფრთოვანებას იწვევს… აი პროზა იცოცხლე, მილიონჯერ შემიძლია ერთიდაიგივე ადგილი გადავიკითხო . თუმცა, პოეზიის სამყაროში მაინც მოიძებნა ორი ლექსი, რომლებმაც თავიდანვე  შეძლეს ჩემი… Continue reading

ნიღაბი VS ,,მე” / Draft-იდან ყურით მოთრეული პოსტი…

მგონი ნელ ნელა ვხვდები, რატომ იწერებოდა ყველა გენიალური სიმღერა, პროზა თუ პოეზია არაფხიზელ მდგომარეობაში 🙂 არა, გენიალურობაზე პრეტენზია არ მაქვს (ვიტყუები და თავმდაბლობ ერთად,რა ბანალურია), უბრალოდ იმის აღნიშვნა მინდოდა, რომ მგონი ვხვდებითქო 🙂… Continue reading

საკუთარი ჯოჯოხეთი

,,აი მარტოობა კი, ნამდვილი მარტოობა,ყოველგვარი ილუზიის გარეშე, რამდენადმე წინ უსწრებს სიგიჟეს ან თვითმკვლელობას”                               ერიხ მარია რემარკი ,,სამი მეგობარი” … Continue reading

დო-დან დომ-დე

ნოტი….აკორდი….ოქტავა…..თეთრი და შავი კლავიშები, ან მილიონი სხვა სახის ინსტრუმენტი, რომლებიც ქმნიან ჰანგებს, მელოდიას, შედევრებს….. ნოტი ნოტს მიყვება აკორდი აკორდს და იქმნება რაღაც ისტორია, ზღაპარი, რომანი, ტრაგედია, დრამა, კომედია და საშინელებაც კი…. იქმნება უნიკალურ,… Continue reading